Tagliatelle z ziołami i kurkami

Nikita

Rodzaj posiłku: danie główne, jednogarnkowe, lunchbox

Kuchnia (region): międzynarodowa

Użyte składniki: bezglutenowe, wegetariańskie

Zawiera: nabiał, grzyby, nabiał krowi

6 osób lubi to
4 zobacz komentarze

Warto wiedzieć:

30 min 2 porcje

Składniki:

makaron tagliatelle (u mnie bezglutenowy) - 130-150 g
kurki - 250-300 g
cebulka młoda (mała) - 2 szt.
czosnek - 1 ząbek
podagrycznik liście - 10-12 szt.
szczaw abisyński (może być nasz klasyczny) liście - 6-7 szt.
zioło grzybowe listki - 10-12 szt.
serowe pnącze wietnamskie - listki (można zastąpić parmezanem) - 6-8 szt.

rozmaryn gałązka - 1 szt.
białe wino wytrawne - 50 ml
śmietanka 30% - 100 ml
masło klarowane - 1 łyżka
syrop klonowy - 1/2-1 łyżeczki
sól - do smaku
biały pieprz - 1/4 łyżeczki

Dodatkowe informacje:

Oczywiście, wiem że nie wszyscy są takimi szaleńcami i nie mają tylu ziół.
Zamiast pnącza serowego można danie wzbogacić szczypta startego parmezanu. Zamiast szczawiu abisyńskiego użyć klasycznego szczawiu. Zioło grzybowe można pominąć.

Sposób przygotowania:

KROK 1: Makaron ugotować al'dente zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Kurki dokładnie oczyścić, opłukać, większe przekroić na pół. Cebulę posiekać w kostkę, czosnek drobniutko posiekać. Wszystkie zioła opłukać, osuszyć i posiekać (za wyjątkiem gałązki rozmarynu) dość drobno, każde z osobna.
W garnku rozgrzać masło klarowane i podsmażyć na nim delikatnie cebulkę, dodać czosnek, gałązkę rozmarynu i kurki i smażyć przez kilka minut. Wlać wino, chwilę odparować. Dodać posiekany podagrycznik.

KROK 2: Zmniejszyć ogień i wlać śmietankę, doprowadzić do wrzenia. Dodać posiekane zioło grzybowe oraz pnącze serowe. Gotować na wolnym ogniu przez 2 minuty, aż sos lekko zgęstnieje. Na koniec dodać szczaw abisyński (lub zwykły). Dodać odrobinę syropu klonowego dla zbalansowania kwasowości wynikającej ze szczawiu oraz wina (ilość zależy od ilości tych składników). Doprawić do smaku solą i białym pieprzem.

KROK 3: Sos połączyć z ugotowanym makaronem i natychmiast podawać.

KROK 4: Szczaw abisyński (Rumex abyssinicus) okazała roślina o silnej, wzniesionej łodydze i dużych, wydłużonych, zielonych liściach, które często mają lekko falowane brzegi. Rośnie nawet do 2 metrów wysokości. Pochodzi z górskich rejonów Afryki Wschodniej, głównie z Etiopii, gdzie rośnie dziko na wysokościach powyżej 2000 m n.p.m. W tych rejonach jest rośliną powszechnie znaną i używaną – zarówno w kuchni, jak i w tradycyjnej medycynie. Ma on działanie przeciwzapalne i przeczyszczające. W medycynie ludowej wykorzystuje się go do wspierania trawienia, oczyszczania organizmu i łagodzenia problemów żołądkowych. W Etiopii korzenie bywają wykorzystywane jako naturalny lek na bóle głowy, a liście jako środek przeciwpasożytniczy i wzmacniający. Młode liście, o charakterystycznym szczawiowym smaku, można jeść gotowane lub duszone, podobnie jak szpinak. W Etiopii jest popularnym dodatkiem do tradycyjnych potraw takich jak injera (kwaśny placek) czy różne gulasze. Ze względu na zawartość szczawianów, najlepiej spożywać go z umiarem lub po obróbce termicznej (tj. nasz szczaw zwyczajny). To nowe moje odkrycie z tego roku, sadzonka oczywiście z https://ogrodyziolowe.pl/pl/products/szczaw-abisynski-1029?query_id=4
Roślina dołączyła do mojej zwariowanej kolekcji (kilkuset ziół z całego świata) i oczywiście jest wykorzystywana w kuchennych eksperymentach.

KROK 5: Serowe pnącze wietnamskie La Mo Long (Paederia lanuginosa), oczywiście też rośnie u mnie w donicy już kilka lat i ma się świetnie. Jest to egzotyczne pnącze o szarozielonych, dużych, omszonych liściach. Niesamowity smak i zapach liści przypomina do złudzenia żółty ser oraz smażony na maśle kalafior. Latem pojawiają się dekoracyjne, fioletowe przebarwienia na liściach. W okresie kwitnienia pojawiają się drobne, rurkowate kwiaty o różowych lub purpurowych odcieniach.
Pochodzi z tropikalnych i subtropikalnych regionów Azji Południowo-Wschodniej, takich jak Indie, Nepal, Tajlandia czy Wietnam.
W Wietnamie stosuje się go jako środek antyseptyczny, chłodzący wątrobę, łagodzący wzdęcia, a nawet przeciwwirusowy. Znany w tradycyjnej medycynie jako roślina wspierająca układ trawienny. Liście i korzenie są stosowane w leczeniu dolegliwości żołądkowych, biegunek, a także w stanach zapalnych. Posiada właściwości przeciwbakteryjne, detoksykacyjne i łagodzące. Niektórzy nazywają go "skunksowym pnączem" z powodu charakterystycznego zapachu liści, który podobno działa odstraszająco na szkodniki. Liści używa się też do detoksykacji i chorób żołądkowo-jelitowych.
Świeże listki można dodawać do kanapek, sałatek lub masła ziołowego. Po zblanszowaniu lub ugotowaniu nadaję serowego aromatu zupom i daniom mięsnym.

KROK 6: Grzybowe zioło Rungia (Rungia klossii) rośnie u mnie od wielu lat, oczywiście sadzonka od Ogrody Ziołowe, Posiada chrupiące i błyszczące ciemnozielone liście o delikatnym smaku pieczarek. Pochodzi z Nowej Gwineii. Jest ziołem bogatym w witaminę C i żelazo. Świeże listki są bardzo chrupiące i można dodawać je do kanapek, sałatek lub masła ziołowego. Po zblanszowaniu lub ugotowaniu nadaje grzybowego aromatu zupom i daniom mięsnym.