Ta niskokaloryczna, drobnoliściasta roślina jest bogata w mikroelementy i antyoksydanty poprzez co wykazuje wiele właściwości zdrowotnych, korzystnych dla naszego organizmu. Charakteryzuje się delikatnym, lekko orzechowym smakiem. Jest doskonałym dodatkiem do naszej codziennej diety.

Cytrusy to nie tylko cytryny, grejpfruty i pomarańcze. W świecie kulinarnych inspiracji coraz większą rolę odgrywają inne odmiany tych popularnych owoców: pachnąca bergamotka, aromatyczna limonka i zaskakujący kumkwat. Poznaj ich właściwości, które wykraczają daleko poza walory smakowe.

Rozmaryn (łac. Rosmarinus officinalis ) to wieloletni, zdrewniały krzew, który może osiągnąć około półtora metra wysokości. Pochodzi z suchych regionów przybrzeżnych Morza Śródziemnego (Hiszpania, Portugalia, Francja, Maroko, Algieria), należy do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae).

Liście rozmarynu są igiełkowate, ciemnozielone na wierzchu i jasnoszare od spodu.

Indeks glikemiczny odnosi się do produktów zawierających węglowodany, dlatego tłuszcze czy orzechy w większości przypadków nie mają określonego IG i nie powodują istotnego wzrostu glikemii. 

W kontekście rozbieżności wartości indeksu glikemicznego należy mieć na uwadze, że IG może się różnić w zależności od zastosowanej metody badawczej. Z tego względu wartości te powinny być traktowane jako zakresy, a nie jako wartości stałe. Na indeks glikemiczny może mieć wpływ sposób obróbki produktu, temperatura gotowania oraz czas i sposób chłodzenia.

Makaron jest znany na całym świecie, a aktualnie wyróżnia się aż 300 jego rodzajów. Do niekwestionowanych zalet makaronu należy szybkość jego przygotowania oraz uniwersalność wykorzystania w wielu różnych daniach. Makaron smakuje doskonale zarówno w daniach na słodko, jak i w wersji wytrawnej. Wystarczy kilka prostych składników, by danie z makaronem smakowało wyśmienicie. Zamiast za każdym razem decydować się na ten sam rodzaj makaronu zbożowego, spróbuj kolejnym razem inny. Sięgnij po makaron z roślin strączkowych z wysoką zawartością białka, czyli makaron proteinowy.

Ryż zaliczany jest do najstarszych zbóż uprawnych. Istnieje wiele gatunków ryżu, które różnią się smakiem i wartością żywieniową (biały, basmati, brązowy, czerwony, czarny, dziki, jaśminowy, parboiled, arborio, do sushi). Najpopularniejszy jest ryż biały, chociaż w ostatnich latach odmiany pełnoziarniste zyskują coraz większą popularność ze względu na walory zdrowotne. Ryż dostarcza łatwoprzyswajalne węglowodany, jest lekkostrawny i naturalnie bezglutenowy, dzięki czemu jest bezpieczny dla osób chorujących na celiakię. Z ryżu wytwarza się m.in. mąkę, białko, płatki, kaszkę, makaron, wafle, chrupki, ryż preparowany, olej, ocet, napoje, syropy, pastę miso shiro.

Kapusta jest warzywem, które stanowi tradycyjny element diety krajów Europy Środkowej. Spożywana jest w dużych ilościach przez cały rok, zarówno w postaci surowej, jak i po obróbce cieplnej. Kapusta doskonale nadaje się do przechowywania, przetwarzania i kiszenia.

Kiwi pochodzi z lasów strefy umiarkowanej w górach i wzgórzach południowo-zachodnich Chin. Początkowo było traktowane bardziej jako botaniczna ciekawostka. W ciągu ostatnich 100 lat kiwi przeszło proces udomowienia – od rośliny dzikiej (tzw. „chińskiego agrestu”) do etapu, w którym jest obecnie ważną uprawą w wielu krajach. Ogromną rolę w popularyzacji tego owocu miała Nowa Zelandia, w której zaczęto uprawiać ten owoc już na początku XX wieku. Nazwę „kiwi” zaproponowała firma z Auckland, na cześć nielotnego ptaka, który jest endemiczny dla Nowej Zelandii i często uważany za jej symbol. Dziś kiwi jest cenione na całym świecie za swój unikalny smak i imponujące walory odżywcze.

Wykazuje wiele właściwości zdrowotnych, korzystnych dla naszego organizmu. W Polsce zyskuje na popularności, choć w krajach Europy Południowej oraz Azji znany jest od dawna głównie jako roślina wykorzystywana w ziołolecznictwie. Ze względu na pochodzenie nazywany jest również szałwią libańską, herbatą górską, grecką lub herbatą pasterzy.

Melisa lekarska (łac.Melissa officinalis) to roślina z rodziny jasnotowatych, do której należy wiele ziół o właściwościach leczniczych tj. szałwia, rozmaryn i tymianek. Synonimy melisy lekarskiej to melisa cytrynowa, miodownik, cytrynowe ziele , ziele pszczele, cytronella, melisa ogrodowa, zioło lecznicze dla kobiet lub zioło na owady.

Słowo „Melissa” pochodzi ze starożytnej greki i jest tłumaczone jako „pszczoła miodna”. W dawnym polskim piśmiennictwie melisa nazywana była przez Syreniusza (Szymon Syreński, lekarz , botanik, badacz leczniczych właściwości ziół, autor Zielnika) pszczelnikiem lub rojownikiem (od rojenia pszczół). Fakt, że melisa lekarska jest kojarzona z pszczołami (i to nie tylko z nazwy) można zaobserwować w okresie kwitnienia, ponieważ roślina jest szczególnie lubiana przez pszczoły i jest dla nich wielkim i bardzo atrakcyjnym pożytkiem. 

Mięta (łac. Mentha L.) to niezwykle popularna roślina zielna, wieloletnia z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), którą można spotkać niemal na całym świecie. Rośnie dziko w Europie, Azji, Afryce i Ameryce Północnej, a także jest szeroko uprawiana w celach kulinarnych, leczniczych i kosmetycznych. Miętowy aromat znany jest ludziom od tysięcy lat – napary z mięty stosowano już w starożytnym Egipcie i Grecji jako naturalny lek m.in. na trawienie, mdłości i bóle brzucha.

Rumianek (łac.Matricaria L) to roślina z rodziny astrowatych, która obejmuje kilka gatunków. Rośliny te występują w całej strefie umiarkowanej półkuli północnej. Rumianek pospolity (Matricaria chamomilla lub Matricaria recutita) jest uważany za jedną z najbardziej znanych i najstarszych roślin leczniczych.

Nad Morzem Śródziemnym rumianek znano i stosowano jako zioło lecznicze od tysięcy lat. W starożytnym Egipcie, około 1550 roku p.n.e. , w Codex Ebers (inaczej Papirus Ebersa, to jeden z najstarszych i najważniejszych staroegipskich zwojów medycznych) po raz pierwszy opisano medyczne zastosowanie rumianku. Egipcjanie uważali go za roślinę świętą, znajdującą się pod specjalną opieką boga Ra (ze względu na podobieństwo kwiatu rumianku do słońca), używali oni rumianku na gorączkę. 

Błonnik pokarmowy jest mieszaniną wielu różnych substancji. Jego oddziaływanie na nasz organizm zależy od rodzaju błonnika, proporcji określonych frakcji oraz poziomu rozdrobnienia. Dietetycy zalecają włączenie do diety różnorodnych produktów wysokobłonnikowych, aby utrzymać dobry stan zdrowia oraz zapobiec lub wspierać proces leczenia chorób cywilizacyjnych.

Historia miodu sięga starożytności. Był używany przez ludzi nie tylko w celach konsumpcyjnych ale także jako lek w medycynie ludowej czy do balsamowania zwłok. Metoda leczenia i profilaktyki chorób bazująca na naturalnych produktach wytwarzanych przez pszczoły to apiterapia. Ze względu na swoje właściwości bakteriostatyczne, miód był używany jako preparat do leczenia ran, wykazano również pozytywne działanie miodu w leczeniu kaszlu. W składzie miodu znajdziemy wiele cennych substancji, między innymi enzymy, przeciwutleniacze i kwasy organiczne. Głównym składnikiem są cukry proste – glukoza i fruktoza, a jego wartość kaloryczna wynosi około 330 kcal / 100 g produktu.

Cynamon znany był już w czasach biblijnych. W Starym Testamencie cynamonowce pojawiają się kilkukrotnie, między innymi wskazuje się je jako składniki świętego oleju używanego do namaszczenia Arki Przymierza oraz kapłanów. Rodzaj cynamonowiec obejmuje około 250 gatunków drzew i dużych krzewów, uprawianych w całej strefie klimatu subtropikalnego. Tę aromatyczną przyprawę otrzymuje się z odpowiednio przygotowanej kory, a najbardziej znani przedstawiciele to cynamonowiec cejloński i cynamonowiec wonny, które różnią się od siebie nie tylko ceną.