Shilajit (mumio, mumijo, shilajatu) to mineralno – organiczna substancja żywiczna bogata w związki humusowe, przeciwutleniacze i minerały, występująca głównie w Himalajach, Kaukazie i Ałtaju. Od tysięcy lat był stosowany przez Egipcjan do mumififikacji ciał. W tekstach ajurwedyjskich shilajit dosłownie znaczy „zdobywca gór i niszczyciel słabości”. Ze względu na swoje prozdrowotne właściwości tradycyjnie stosowany jest w medycynie ajurwedyjskiej.

Algi morskie, nazywane również glonami (łac. algae), od tysięcy lat stanowią ważny element diety wielu społeczeństw. Szczególnie cenione są w krajach Azji Wschodniej, gdzie wykorzystuje się je zarówno w kuchni, jak i w medycynie tradycyjnej. W ostatnich latach algi zyskują coraz większą popularność także w Europie i Ameryce Północnej. Często określa się je mianem tzw. „superfoods”, czyli produktów o bardzo wysokiej wartości odżywczej. Zawierają wiele witamin, składników mineralnych i innych cennych składników. Oprócz zastosowania w żywności algi wykorzystuje się także w farmacji, kosmetologii oraz w przemyśle biotechnologicznym.

W dorzeczu Amazonki rośnie wiecznie zielone pnącze, od wieków fascynujące podróżników i naukowców. Guarana (Paullinia cupana), bo o niej mowa, to nie tylko składnik napojów energetycznych, ale jedna z najbardziej intrygujących roślin naszej planety, a także superfood, który wyostrza zmysły. Wygląd, historia i sposób działania skrywają tajemnice, o których rzadko przeczytasz na etykiecie produktu. Swoją nazwę zawdzięcza plemieniu Guarani, które jako pierwsze zaczęło używać yerba mate i stewii.

Pszenica samopsza, pszenica płaskurka, pszenica orkisz – dzięki ich niezmienionej od tysiącleci formie są powszechnie uznawane za zboża pradawne. Należą do tego samego rodzaju, co dobrze wszystkim znana pszenica zwyczajna (Triticum aestivum).

Bakłażan (Solanum melongena), znany również jako oberżyna, gruszka miłosna czy psianka podłużna, z botanicznego punktu widzenia jest jagodą. Przez wieki budził skrajne emocje: od lęku przed szaleństwem, przez miano afrodyzjaku, aż po status symbolu kuchni śródziemnomorskiej i bliskowschodniej. Dziś bakłażan zachwyca swoją strukturą, która potrafi imitować mięso oraz zdolnością do pochłaniania aromatów.

Ta niskokaloryczna, drobnoliściasta roślina jest bogata w mikroelementy i antyoksydanty poprzez co wykazuje wiele właściwości zdrowotnych, korzystnych dla naszego organizmu. Charakteryzuje się delikatnym, lekko orzechowym smakiem. Jest doskonałym dodatkiem do naszej codziennej diety.

Cytrusy to nie tylko cytryny, grejpfruty i pomarańcze. W świecie kulinarnych inspiracji coraz większą rolę odgrywają inne odmiany tych popularnych owoców: pachnąca bergamotka, aromatyczna limonka i zaskakujący kumkwat. Poznaj ich właściwości, które wykraczają daleko poza walory smakowe.

Rozmaryn (łac. Rosmarinus officinalis ) to wieloletni, zdrewniały krzew, który może osiągnąć około półtora metra wysokości. Pochodzi z suchych regionów przybrzeżnych Morza Śródziemnego (Hiszpania, Portugalia, Francja, Maroko, Algieria), należy do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae).

Liście rozmarynu są igiełkowate, ciemnozielone na wierzchu i jasnoszare od spodu.

Indeks glikemiczny odnosi się do produktów zawierających węglowodany, dlatego tłuszcze czy orzechy w większości przypadków nie mają określonego IG i nie powodują istotnego wzrostu glikemii. 

W kontekście rozbieżności wartości indeksu glikemicznego należy mieć na uwadze, że IG może się różnić w zależności od zastosowanej metody badawczej. Z tego względu wartości te powinny być traktowane jako zakresy, a nie jako wartości stałe. Na indeks glikemiczny może mieć wpływ sposób obróbki produktu, temperatura gotowania oraz czas i sposób chłodzenia.

Makaron jest znany na całym świecie, a aktualnie wyróżnia się aż 300 jego rodzajów. Do niekwestionowanych zalet makaronu należy szybkość jego przygotowania oraz uniwersalność wykorzystania w wielu różnych daniach. Makaron smakuje doskonale zarówno w daniach na słodko, jak i w wersji wytrawnej. Wystarczy kilka prostych składników, by danie z makaronem smakowało wyśmienicie. Zamiast za każdym razem decydować się na ten sam rodzaj makaronu zbożowego, spróbuj kolejnym razem inny. Sięgnij po makaron z roślin strączkowych z wysoką zawartością białka, czyli makaron proteinowy.

Ryż zaliczany jest do najstarszych zbóż uprawnych. Istnieje wiele gatunków ryżu, które różnią się smakiem i wartością żywieniową (biały, basmati, brązowy, czerwony, czarny, dziki, jaśminowy, parboiled, arborio, do sushi). Najpopularniejszy jest ryż biały, chociaż w ostatnich latach odmiany pełnoziarniste zyskują coraz większą popularność ze względu na walory zdrowotne. Ryż dostarcza łatwoprzyswajalne węglowodany, jest lekkostrawny i naturalnie bezglutenowy, dzięki czemu jest bezpieczny dla osób chorujących na celiakię. Z ryżu wytwarza się m.in. mąkę, białko, płatki, kaszkę, makaron, wafle, chrupki, ryż preparowany, olej, ocet, napoje, syropy, pastę miso shiro.

Kapusta jest warzywem, które stanowi tradycyjny element diety krajów Europy Środkowej. Spożywana jest w dużych ilościach przez cały rok, zarówno w postaci surowej, jak i po obróbce cieplnej. Kapusta doskonale nadaje się do przechowywania, przetwarzania i kiszenia.

Kiwi pochodzi z lasów strefy umiarkowanej w górach i wzgórzach południowo-zachodnich Chin. Początkowo było traktowane bardziej jako botaniczna ciekawostka. W ciągu ostatnich 100 lat kiwi przeszło proces udomowienia – od rośliny dzikiej (tzw. „chińskiego agrestu”) do etapu, w którym jest obecnie ważną uprawą w wielu krajach. Ogromną rolę w popularyzacji tego owocu miała Nowa Zelandia, w której zaczęto uprawiać ten owoc już na początku XX wieku. Nazwę „kiwi” zaproponowała firma z Auckland, na cześć nielotnego ptaka, który jest endemiczny dla Nowej Zelandii i często uważany za jej symbol. Dziś kiwi jest cenione na całym świecie za swój unikalny smak i imponujące walory odżywcze.

Wykazuje wiele właściwości zdrowotnych, korzystnych dla naszego organizmu. W Polsce zyskuje na popularności, choć w krajach Europy Południowej oraz Azji znany jest od dawna głównie jako roślina wykorzystywana w ziołolecznictwie. Ze względu na pochodzenie nazywany jest również szałwią libańską, herbatą górską, grecką lub herbatą pasterzy.

Melisa lekarska (łac.Melissa officinalis) to roślina z rodziny jasnotowatych, do której należy wiele ziół o właściwościach leczniczych tj. szałwia, rozmaryn i tymianek. Synonimy melisy lekarskiej to melisa cytrynowa, miodownik, cytrynowe ziele , ziele pszczele, cytronella, melisa ogrodowa, zioło lecznicze dla kobiet lub zioło na owady.

Słowo „Melissa” pochodzi ze starożytnej greki i jest tłumaczone jako „pszczoła miodna”. W dawnym polskim piśmiennictwie melisa nazywana była przez Syreniusza (Szymon Syreński, lekarz , botanik, badacz leczniczych właściwości ziół, autor Zielnika) pszczelnikiem lub rojownikiem (od rojenia pszczół). Fakt, że melisa lekarska jest kojarzona z pszczołami (i to nie tylko z nazwy) można zaobserwować w okresie kwitnienia, ponieważ roślina jest szczególnie lubiana przez pszczoły i jest dla nich wielkim i bardzo atrakcyjnym pożytkiem.